Ervaringen

Thirsa vertelt over haar ervaringen (als therapeut) in Bolivia:

November 2017. Een aantal maanden nadat ik terugkwam uit Bolivia, ben ik opnieuw mijn spullen aan het pakken om weer terug te gaan naar het land waar ik me een jaar geleden nog zo weinig van kon voorstellen. Via Beyond South America had ik zeker het één en ander aan informatie gekregen over de cultuur en mijn project, maar hoe het allemaal in het echt zou zijn wist ik niet.

Ik werd in december 2016 op het vliegveld in Cochabamba opgewacht door Laurie, die mij naar het gastgezin bracht waar ik gastvrij door de familie werd ontvangen. Spaans sprak ik op een paar woorden na nog niet, maar met een combinatie van handgebaren en ‘Spanglish’ kwamen we al heel ver. In dit gezin heb ik de eerste indrukken opgedaan van de Boliviaanse cultuur, die veelal bestond uit etentjes met familie waarna er dansfeestjes volgden in de tuin. Ze lieten mij kennismaken met het heerlijke Boliviaanse eten en met de Boliviaanse gebruiken en gewoontes, zoals kerstavond vieren met kalkoen en een toost om 12 uur ‘s nachts. Ik ben ook al snel begonnen met mijn taallessen, want Spaans spreken wilde ik heel graag en was ook nodig voor mijn project. Het leren van Spaans was intensief, leuk en soms frustrerend. Maar wonderlijk vond ik het, hoe snel je woorden en zinnen oppakt omdat je in een land woont waar die taal wordt gesproken. Zo luisterde ik goed naar wat mensen zeiden als ze een trufi  (busje) uit wilden stappen, en wees ik allerlei dingen aan in het huis van mijn gastgezin om de Spaanse woorden hiervan te leren.

In februari 2017 ben ik begonnen bij Performing Life om daar in het socio-educatieprogramma beeldende therapie aan te bieden. Op twee locaties in de stad kwamen kinderen in de ochtend of in de middag om de circuslessen en de socio-educatielessen te volgen en een warme maaltijd te krijgen. Omdat ik een aantal maanden bij dit project heb gewerkt, was het opbouwen van een relatie met de kinderen gemakkelijk, en kon dit vertrouwen in elkaar ook worden gebruikt voor de creatieve therapie. Door middel van creatieve-therapie-opdrachten leerden de kinderen hun sociale vaardigheden, zoals samenwerken, te verbeteren en leerden ze zichzelf meer te laten zien. Dit laatste was heel belangrijk, omdat de meeste kinderen maar weinig zelfvertrouwen hadden. Door ze positief te stimuleren, ook in de andere programma’s, werd dit zelfvertrouwen groter.

Naast Performing Life heb ik ook ervaring als creatief therapeut opgedaan in een vrouwenopvanghuis. Daar kregen de vrouwen eens per week creatieve therapie aangeboden om onder andere emoties en gevoelens te leren uiten en hun trauma’s te verwerken. Samen met twee andere vrijwilligers (waaronder een Boliviaanse) hebben we de vrouwen zien groeien in hun innerlijke proces.

Mijn leven in Cochabamba bestond natuurlijk niet alleen uit vrijwilligerswerk. Samen met de andere Nederlanders, de Cochabambino´s en andere vrijwilligers hebben we veel ondernomen. Van feestjes tot reisjes naar Salar de Uyuni en Sucre. Bolivia heeft namelijk een schat aan mooie steden en natuur die allemaal weer iets anders verrassends hebben.

Mijn reis naar Bolivia heeft mij doen beseffen hoe goed ik het heb. Armoede heb je in Bolivia niet alleen als het over geld gaat, maar er is ook veel armoede op educatiegebied. Veel Bolivianen hebben niet de kans gehad om zich verder te ontwikkelen. Dit maakt mij boos en verdrietig. Aan de andere kant heb ik ook veel potentie gezien bij jonge Bolivianen die zich wel hebben kunnen ontwikkelen, en die zich willen inzetten voor de gezamenlijke toekomst van Bolivia. Al met al ben ik heel dankbaar voor alle ervaringen die ik heb opgedaan en die ik meeneem in mijn ontwikkeling als persoon, maar ook nu ik weer terugga om opnieuw ontwikkelingswerk te gaan doen in het land dat mij niet meer loslaat.

Vrijwilligster Iris vertelt:

Cochabamba: de Boliviaanse stad waar ik vijf maanden verbleef via Beyond South America.

Veel te kort achteraf, maar ooit kom ik terug! Mijn avontuur was in drie woorden uitdagend, feestelijk en leerzaam. Uitdagend doordat er elke dag wel iets anders loopt dan gepland, feestelijk omdat de Cochabambinos altijd wel een reden voor een feestje hebben en leerzaam door de grote cultuurverschillen en het onder de knie krijgen van de Spaanse taal.

Via Beyond South America ben ik aan de slag gegaan bij stichting Emanuel, een dagopvang voor kinderen uit een wijk waar veel moeders in de prostitutie terecht gekomen zijn. Stichting Emanuel biedt deze kinderen huiswerkbegeleiding, een plek waar ze veilig kunnen spelen en drie maaltijden per dag.

Als vrijwilliger word je hier bijzonder welkom geheten door de niños en tías, maar met doorsnee Engels red je het niet. Gelukkig is er een goede taalschool in Cochabamba: Juntucha. Beyond South America werkt nauw met hen samen en de taallessen zijn uitdagend en creatief. Door het grote netwerk van Beyond South America en de taalschool leerde ik snel veel mensen kennen waarmee wekelijks activiteiten ondernomen werden; van salsalessen tot roadtrips. Stilzitten in Cochabamba is er niet bij, er zijn te veel leuke dingen te ondernemen!

Cochabamba: ciudad de todos  –  Iris (vrijwilliger in Bolivia in 2017)

Inca schrijft over Laurie als supervisor:

LAURIE IJZERMAN

VISIES van een SUPER
“Beik, ik los toch alles zelf wel op. Die SUPER kan er wel af.”
LAURIE is geen MAN van IJZER
Neen, Laurie is de SUPER die mij over elke VISIE die ene keer meer deed nadenken
waardoor ik mezelf verder kon ontplooien
en
waardoor ik na tegenslagen opnieuw moed vond om te gaan zoeken naar alternatieven
waardoor ik
naast een SUPERSUPERVISOR
ook een zalige madam heb leren kennen!

Ik weet van mezelf dat ik niet zo gemakkelijk toegankelijk ben. Dit laat ik niet echt merken, toch dacht ik hierover na de eerste keer dat ik mijn supervisor Laurie IJzerman zou zien: “Hoe zou ik Laurie kunnen duidelijk maken dat ik me niet snel laat zien bij mensen waar ik de klik niet voel?” dacht ik bij mezelf. Ik vond het van mezelf nogal een rare vraag, dus liet ik hem links liggen en hoopte dat het van zichzelf wel zou loslopen. Ik heb het Laurie niet eens met woorden moeten duidelijk maken. Na een aantal supervisiegesprekken kreeg ik mijn vraag over het ‘niet snel openstellen naar andere mensen’ naar me toegeworpen. Laurie vertelde me toen dat ze na ons eerste gesprek een beetje schrik had dat ik me niet helemaal zou laten zien en daardoor leerkansen zou mislopen. Een mooi spiegelmoment was dat.

Laurie heeft de mooie gave om datgene aan te voelen, waardoor je jezelf in pure rust bevindt, zelfs na dagen waarbij je alles even zou kunnen opgeven. En deze dagen zijn er in mijn geval geweest. Bij deze wil ik Laurie IJzerman nog eens bedanken en daarnaast wil ik iedereen die bij haar supervisie komt volgen enorm veel succes wensen op hun pad richting AVONTUUR! Laurie IJzerman is de perfecte ‘avonturen-hoeder’ tijdens je tocht in de onbekendheid.

Stagiaire Magda vertelt over haar stageperiode in Bolivia:

Voor mijn opleiding Creatieve therapie Beeldend kreeg ik de mogelijkheid om in het laatste jaar een aantal maanden ervaring op de doen in het buitenland. Samen met Inca, een medeklasgenootje, koos ik voor het land Bolivia. Het land van de Lama´s, de condors en cholitas. Tijdens onze zoektocht naar een supervisor kwamen we in contact met Laurie. Vanaf het begin voelde het contact met haar goed aan. Ze reageerde gelijk op onze vele vragen die we per mail op haar afvuurden.

Van te voren had ik geen flauw idee wat mij te wachten stond. Ik sprak de taal niet en kende de cultuur niet. In de eerste weken van Bolivia belandde ik dan ook in een soort van cultuurshock, maar ook was ik nieuwsgierig om alles wat nieuw was te leren kennen. Laurie hielp mij hier geweldig in en begreep waar ik mee worstelde, want ook zij stond ooit in dezelfde schoenen. Wat ik fijn vond was dat ze alles vanuit een positief punt kon benaderen. Ze benadrukte bijvoorbeeld mijn kwaliteit als het gaat om het contact aangaan met de bevolking. Dit gaf mij meer zelfverzekerdheid om de straat op te gaan en niet mij op te sluiten in huis.

Naast de supervisie heeft Laurie mij vele uren Spaanse les gegeven. In het begin sprak ik geen enkel woord Spaans. Elke les keek zij naar waar ik behoefte aan had en hierop paste zij de les aan. In het begin waren dit simpele Spaanse woorden en simpele zinnen, zoals het vragen naar de weg en het bestellen van eten en drinken. Op den duur kwamen de werkwoordsvormen en leerde ik op de juiste manier zinnen maken. De hoeveelheid lessen verschilde per week en dat hing af van mijn behoefte om de Spaanse taal te leren. Laurie ging hier flexibel mee om. Soms spraken we 3 keer per week en aan het einde van de 3 maanden Bolivia maar 1 keer in de 2 weken.

De supervisie verliep ook flexibel. In het begin heeft Laurie mij geholpen met het zoeken naar een passende stageplek. Hierbij keek ze naar wat ik op de stageplek wilde bereiken en met welke doelgroep ik wilde werken. De weken erop heeft ze mij in vele opzichten gesteund. Laurie was iemand waarbij ik alles kwijt kon en die mij niet veroordeelde, iemand die mij begreep en die mij motiveerde om nieuwe uitdagingen aan te gaan.

Het was een geweldig ervaring Bolivia, dank je wel!

Nicole heeft kennis en ervaring uitgewisseld met andere fysiotherapeuten in Cochabamba:

Ik heb 5 Zuid Amerika, vrijwilligermaanden gewoond en gewerkt in Cochabamba. Een stad waar ik me vanaf dag één thuisvoelde! Ik verbleef bij een gastgezin, waar ik in een appartementje in de tuin woonde. In eerste instantie alleen, later kwamen huisgenoten Stijn en Sabine erbij. Ik heb als fysiotherapeute gewerkt in twee verschillende centra voor kinderen met een beperking, in de ochtenden bij Atendi, in de middagen bij Capedis. Bij Atendi kwamen kinderen alleen voor dagbehandeling en algemene stimulatie van ontwikkeling, bij Capedis woonden de kinderen er ook. Hier werkte ik samen met de fysiotherapeuten van deze centra, waarbij we beiden dingen van elkaar geleerd hebben! Ze verrichten goed werk met de middelen die ze hebben, waarbij je met creativiteit een heel eind komt! Daarentegen heeft in dit land tijd en efficiëntie een heel andere betekenis, waardoor 5 maanden (wat vooraf lang leek) uiteindelijk een korte tijd bleek te zijn. Toch heb ik een aantal kleine, nuttige en duurzame dingen kunnen achterlaten. Daarnaast wilde ik uiteraard ook een aantal weken rondreizen, waarbij in Bolivia en Peru zoveel moois en divers te zien is!!

Ik ben absoluut gaan houden van Cochabamba, de vriendelijke mensen, de kleurrijke Cholita’s in hun traditionele kleding, het feit dat je alles op straat en op een van de vele markten kunt kopen, van een losse knoop tot een wasmachine. De trufi’s en micro’s die je altijd en overal heen brengen, de relaxte sfeer, het heerlijke fruit, de muziek, mannen die allemaal kunnen dansen ;-). De nieuwe vrienden die ik gemaakt heb, waarvan ik er een aantal gelukkig al snel terug ga zien in Europa. Ik ga de collega’s, kinderen en vrienden (Laurie in het bijzonder!) in Cochabamba enorm missen, er komt absoluut een dag dat ik terug ga om iedereen op te zoeken!

Stijn heeft stadsmoestuinen aangelegd en onderhouden in Cochabamba:

Bolivia – wat een land, wat een cultuur, wat een landschap, wat een fijne Vrijwilliger Stijnmensen. Ik schrijf dit verhaal wanneer ik net terug ben in Nederland en nog steeds leef in de high en zen van mijn heerlijke reis. Vier jaar geleden heb ik vijf maanden gereisd door Zuidoost-Azië, een geweldige ervaring maar ik wilde iets anders. Lange tijd heb ik nagedacht wat ik wilde gaan doen: fietsen door China, vrijwilligerswerk in Afrika maar toen kwam ik de organisatie Beyond South America tegen. Zij gaven mij de mogelijkheid om in de twee maanden tijd die ik had mijn twee wensen te vervullen. Al sinds jongs af aan wil ik graag vrijwilligerswerk doen, dit om een bijdrage te leveren aan een derdewereld land en om een land qua cultuur en dergelijke op een andere manier te leren kennen dan een reis. Bolivia was voor mij direct doorslaggevend. Een land met diverse landschappen, een cultuur die ik niet goed kende en een land waar zeker wat extra hulp gebruikt kan worden.

TuinenprojectBeyond South America had voor mij een mooie organisatie, genaamd NME Mundial, gevonden die aansloot bij mijn interesses en waar ik mij op mijn plek voelde. Ik heb twee maanden lang stadmoestuinen mogen aanleggen en onderhouden bij de armste gezinnen in de stad Cochabamba. Naast het werken was er nog genoeg tijd om het land te verkennen, dit deed ik in de weekenden. Highlights van Bolivia zoals Salar de Uyuni heb ik gezien maar ook kleine dorpjes zoals Coroico zijn een aanrader!

Laurie, de contactpersoon in Bolivia, is echt een topper! Mijn Spaans was nogal gebrekkig maar als ik een probleem had hielp ze mij direct. Daarnaast woonde ik bij een open en warm gezin maar tegen mijn verwachting in waren zij redelijk rijk. Ik zelf had het nog een mooiere ervaring gevonden om bij een armer gezin te leven waar mijn maandelijkse bijdrage er ook daadwerkelijk toe doet dus als je dat wil: geef dat aan bij Beyond South America.

Stagiaire Sophie schrijft over haar stageperiode in Bolivia:

Soms kom je op een plek waar je je ineens thuis voelt. Bij mij was dat het geval in Cochabamba, Bolivia. Uiteraard moest ik wennen in het begin en had ik de bekende cultuurschok, maar nadat die was weggeëbd heb ik me vijf maanden ontzettend thuis gevoeld in Cochabamba.

Voor mijn opleiding Culturele Maatschappelijke Vorming vertrok ik in februari vorig jaar naar Cochabamba om mijn derdejaars stage te doen bij een cultureel educatief centrum ¨Educar es fiesta¨. De centrale doelstelling van het project is het verbeteren van de kwaliteit van het leven en de ontwikkeling van de artistieke vaardigheden van kinderen, adolescenten en jonge mensen door middel van een educatief-creatief-artistiek proces. Educar es fiesta runt een circus en theaterschool in het noorden van Cochabamba. Daarnaast werken ze in een in het zuiden gelegen buitenwijk van de stad waar ze zich richten op de artistieke scholing aan ouders en alleenstaande moeders en waar ze workshops organiseren waarin kinderen leren over theater en kunst. Ik heb op beide plekken gewerkt, en was ontzettend verbaasd en verrast door de spirit en werklust die mijn collega´s bij Educar es fiesta lieten zien. Ik ben daar ook door gevangen en werd af en toe afgeremd door Laurie, die me eraan herinnerde dat ik ook moest genieten van mijn periode in Bolivia. Daar ben ik haar dankbaar voor, want soms was het lastig om mijn stage los te laten. Ik voelde me enorm verbonden met Educar es fiesta, maar vergat daardoor soms ook om aan mezelf te denken.

In mijn vrije tijd heb ik met Laurie en de andere meiden de salsa, bachata en de meruenge ontdekt. Ieder weekend stonden we weer in salsatheek La Escaramanga, waar we inmiddels wel bekend waren en het barpersoneel ons oprecht verbaasd vroegen waarom we er vorig weekend niet waren als we een keer hadden ¨verzuimd¨.

Ik heb heel veel van Bolivia geleerd. Ik ben nogal een piekeraar en kan me zorgen maken om kleine dingen. Toen ik steeds meer opging in het Boliviaanse leven heb ik dat los kunnen laten. Waarom zou ik me druk maken om zaken die nog niet aan de orde zijn, of niet meer.

Mijn periode in Bolivia was intens en overweldigend. Door mijn intensieve stage en het wonen bij een Boliviaans gastgezin heb ik Bolivia van binnenuit meegemaakt. Ik ben heel dankbaar dat ik de stap heb gezet en ondanks dat er ook momenten waren dat ik me afvroeg waarom ik dit alweer wilde, heb ik er zoveel voor terug gekregen. Laurie stond naast me op die momenten om samen passende oplossingen te zoeken en even een arm om me heen te slaan. Marye vanuit Nederland op de achtergrond. Een goede combinatie die mijn periode in Bolivia nog een stukje mooier heeft gemaakt dan die al was.

Mariska, over haar duurzame vrijwilligerswerk in Bolivia:

With help of Beyond South America, I came to Bolivia fort he very first time! After a few Skype sessions and a couple of e-mails later, the staff of Beyond South America found me appropriate voluntary work and a host family, too. After I arrived in Cochabamba, the staff brought me to my host family and they shared some useful information about the city. Besides they handed me a city map and a Bolivian (emercency) phone so that I could reach them 24/7. If I had any questions I could always contact them and they answered quickly. I always felt save in Cochabamba and I had a lovely time here, thanks to Beyond South America!